WYDZIAŁ ORIENTALISTYCZNY UW

Kierunek: orientalistyka

Specjalność: sinologia

STUDIA PIERWSZEGO STOPNIA

 

 

I. USTALENIA OGÓLNE

Studia pierwszego stopnia na kierunku orientalistyka, specjalność sinologia trwają 3 lata (6 semestrów) i kończą się nadaniem tytułu zawodowego licencjata. Liczba godzin zajęć nie powinna być mniejsza niż 1800, a liczba punktów ECTS mniejsza niż 180.

 

 

II. KWALIFIKACJE ABSOLWENTA

Absolwent trzyletnich studiów pierwszego stopnia, uzyskując tytuł zawodowy licencjata orientalistyki ze specjalnością sinologia, będzie posiadać dobre przygotowanie merytoryczne w zakresie:

Dodatkowo będzie miał wiedzę w zakresie:

Ponadto absolwent opanuje współczesny język chiński na poziomie umożliwiającym swobodną komunikację i czytanie tekstów źródłowych.

Zdobyta wiedza pozwoli absolwentowi na poprawne poruszanie się i wypowiadanie w sferze ogólnych zagadnień dotyczących teorii i praktyki kultury Chin.

Absolwent będzie przygotowany do pracy w instytucjach upowszechniania kultury, mediach, redakcjach oraz w administracji publicznej. Ponadto absolwent będzie przygotowany do podjęcia studiów drugiego stopnia.

 

 

III. OPIS PRZEDMIOTÓW

A. Przedmioty kształcenia ogólnego

1. Lektorat języka obcego

Treści kształcenia: Czynne opanowanie języka obcego na poziomie B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego Rady Europy oraz umiejętność posługiwania się słownictwem specjalistycznym z obszaru podstawowych dziedzin kultury.

Efekty kształcenia: Student powinien opanować język na poziomie B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego Rady Europy i posługiwać się podstawowym słownictwem z podstawowych dziedzin kultury i orientalistyki.

 

2. Technologia informacyjna

Treści kształcenia: Opanowanie obsługi i użytkowania komputera podłączonego do Internetu, nabycie umiejętności jego wykorzystywania w życiu codziennym oraz w procesie kształcenia. Zakres materiału powinien stanowić odpowiednio dobrany podzbiór informacji zawartych w modułach wymaganych dla uzyskania Europejskiego Certyfikatu Umiejętności Komputerowych ECDL (European Computer Driving Licence). to: a) podstawy technik informatycznych, b) użytkowanie komputerów, c) prezentacja, d) arkusze kalkulacyjne, e) bazy danych, f) grafika menedżerska, g) usługi w sieciach informatycznych.

Efekty kształcenia: Student powinien opanować obsługę komputera oraz użytkowanie go w życiu codziennym.

 

3. Wychowanie fizyczne

Udział w zajęciach sportowo-rekreacyjnych.

 

B. Przedmioty podstawowe

1. Antropologia kultury

Treści kształcenia: Zapoznanie studentów z wybranymi problemami, pojęciami, teoriami i metodami antropologii kulturowej. Omówienie podstawowych kwestii z zakresu studiów nad kulturą, relacji pomiędzy kulturą a środowiskiem naturalnym, systemów organizacji społecznej, problemu kształtowania osobowości, relatywizmu i uniwersalizmu językowego (i kulturowego), relacji ze zjawiskami nadprzyrodzonymi, kwestii czasu i przestrzeni życia człowieka, formowania się i funkcjonowania cyklów obrzędowych (życia i roku). W toku wykładu uwzględniony zostanie materiał także spoza obszaru Azji i Afryki.

Efekty kształcenia: Student powinien posiadać orientację w dziedzinie podstawowych pojęć, teorii i metod antropologii kulturowej. Powinien powiązać podstawowe kategorie z poszczególnymi koncepcjami z zakresu studiów nad kulturą.

 

2. Historia filozofii

Treści kształcenia: Przegląd zagadnień filozoficznych w perspektywie historycznej, ze szczególnym uwzględnieniem problematyki ontologicznej i epistemologicznej.

Efekty kształcenia: Student powinien posiadać orientację w dziejach filozofii, znać główne szkoły filozoficzne i operować kategoriami używanymi w analizach filozoficznych.

 

3. Teoria kultury

Treści kształcenia: Filozoficzne i empiryczne podstawy wyodrębniania nauk o kulturze. Teoretyczna wiedza o kulturze w świetle poszczególnych szkół badawczych. Podstawowe teorie kultury, ich kategorie. Krytyczna analiza wybranych teorii kultury. Znakowy charakter kultury i jej aspekt komunikacyjny.

Efekty kształcenia: Student powinien znać i stosować podstawowe teorie używane do badań nad kulturą. Powinien orientować się w różnicach w pojmowaniu zjawisk kulturowych w zależności od zajmującej się kulturą dyscypliny naukowej. Powinien znać podstawowe szkoły naukowe i teorie w zakresie poszczególnych dyscyplin.

 

C. Przedmioty kierunkowe

1. Dzieje Chin

Treści kształcenia: Historia Chin od początków cywilizacji chińskiej do czasów współczesnych, interpretowana w perspektywie kultury. Wskazanie i omówienie najważniejszych faktów i procesów historycznych w sferze polityki, gospodarki i kultury chińskiej, w tym relacji Chin z ludami i państwami Azji, a później Europy i świata. Kształtowanie się podstaw państwowości chińskiej od okresu dynastii Xia i Shang, okres klasyczny pod panowaniem dynastii Zhou (XII – III w. p.n.e.), powstanie i wczesny okres cesarstwa chińskiego (koniec III w. p.n.e. – II w. n.e.), okres rozbicia (III – VI w.) okres ponownego zjednoczenia cesarstwa i rozkwitu cywilizacji chińskiej (dyn. Tang i Song, VII – XII w.); imperium mongolskie (XIII w.), późny okres cesarstwa (dyn. Ming i mandżurska dynastia Qing, XIV – XX w.), ze szczególnym wyróżnieniem XVIII i XIX w. (polityka wewnętrzna, polityka imperium chińskiego w Azji Centralnej, Tybecie, Korei i stosunki z państwami Zachodu, wojny opiumowe, porty traktatowe); upadek cesarstwa i powstanie Republiki Chińskiej 1912 r.; omówienie najważniejszych wydarzeń XX w. Podstawowe wiadomości o historii Tajwanu, przede wszystkim w wieku XX.

Efekty kształcenia: Student powinien posiadać podstawową wiedzę o historii Chin od czasów najstarszych do czasów współczesnych. Powinien samodzielnie interpretować zjawiska, odwołując się do wydarzeń historycznych.

 

2. Zagadnienia społeczno-kulturowe Chin

Treści kształcenia: Podstawowe wiadomości dotyczące położenia, warunków geograficznych, klimatu, występowanie najcenniejszych złóż mineralnych, podkreślenie związku tych czynników z kulturą. Informacje na temat podziału administracyjnego, warunków komunikacyjnych, gospodarki, ludności i jej rozmieszczenia w ChRL i na Tajwanie; regionalne zróżnicowanie poziomu życia w zależności od położenia, warunków naturalnych i ekonomicznego znaczenia prowincji, regionów autonomicznych, specjalnych stref ekonomicznych itd.

Efekty kształcenia: Student powinien opanować wiedzę dotyczącą położenia, klimatu, demografii i gospodarki Chin. Powinien analizować zjawiska z tej dziedziny.

 

3. Wiedza o literaturze i kulturze Chin

Treści kształcenia: Początki pisma i piśmiennictwa chińskiego od tzw. kości wróżebnych i napisów na rytualnych naczyniach z brązu; najstarsze piśmiennictwo chińskie, w tym księgi kanonu konfucjańskiego, piśmiennictwo filozoficzne i historiografia; charakterystyka najważniejszych gatunków poezji (shi, fu, ci, qu), prozy (esej, opowiadanie) i dramatu chińskiego, zjawiska w literaturze chińskiej zachodzące pod wpływem buddyzmu i rozwoju kultury miejskiej (wprowadzanie elementów języka mówionego do literatury, powstanie tzw. bianwenów, druk, klasyczna powieść chińska); rodzima refleksja teoretyczna i krytyka literacka; przemiany w literaturze na przełomie XIX i XX w.; powstanie tzw „nowej powieści”; zastąpienie języka klasycznego (wenyan) językiem współczesnym (baihua); pojawienie się nowych gatunków literackich i ich najważniejsi przedstawiciele w literaturze XX w.; najważniejsze zjawiska literatury współczesnej.

Efekty kształcenia: Student powinien posiąść podstawową wiedzę o historii literatury chińskiej. Powinien samodzielnie interpretować dzieła literackie oraz umieścić je w kontekście zjawisk kulturowych.

 

4. Wiedza o religii / filozofii Chin

Treści kształcenia: Najważniejsze teksty, pojęcia i terminy filozofii i religii chińskiej. Podstawowe wiadomości o szkołach filozoficznych (konfucjanizm, taoizm, legizm, motizm, neotaoizm, neokonfucjanizm, etc); pojawienie się buddyzmu w Chinach; najważniejsze wiadomości o religii i filozofii buddyjskiej; najważniejsze wiadomości o religiach chińskich (kult przodków, kulty państwowe, religie ludowe, taoizm religijny, religie i kulty synkretyczne).

Efekty kształcenia: Student powinien opanować wiedzę o podstawowych terminach, pojęciach, tekstach i doktrynach filozofii i religii Chin. Powinien umieć zinterpretować i analizować zjawiska religijne i filozoficzne.

 

5. Wiedza o sztuce Chin

Treści kształcenia: Rozwój sztuki chińskiej, przede wszystkim malarstwa, a także kaligrafii, architektury, rzeźby, rzemiosła; czynniki, które wpłynęły na kształtowanie sztuki; jej rola w kulturze. Podstawy estetyki, najważniejsze koncepcje teoretyczne; społeczny kontekst powstawania i oceny dzieł sztuki (np. malarstwo literati – wenren, a malarstwo jako rzemiosło i źródło dochodów).

Efekty kształcenia: Student powinien posiadać podstawową wiedzę o historii sztuki i estetyki chińskiej.

 

6. Wiedza o współczesnym języku chińskim

Treści kształcenia: Gramatyki opisowa współczesnego języka chińskiego. Przedmiot obejmuje omówienie podstawowych działów gramatyki: fonetyki, morfologii, składni. Wykład z gramatyki uzupełniony licznymi przykładami zastosowania konkretnych konstrukcji gramatycznych.

Efekty kształcenia: Student powinien opanować gramatykę opisową języka chińskiego w podstawowych działach, umieć opisać i zastosować podstawowe konstrukcje.

 

D. Przedmioty specjalnościowe

1. Współczesny język chiński

Treści kształcenia: Praktyczna nauka współczesnego języka i pisma chińskiego, której celem jest opanowanie umiejętności pisania, czytania, posługiwania się różnymi typami słowników, nabycie umiejętności swobodnego porozumiewania się w sytuacjach codziennych i oficjalnych.

Efekty kształcenia: Student powinien opanować współczesny język chiński w mowie i piśmie, aby móc się nim swobodnie posługiwać w konwersacji, tłumaczyć teksty i tłumaczyć na żywo.

 

2. Lektura tekstów chińskich

Treści kształcenia: Lektura tekstów chińskich różnego typu, np. prasowych (politycznych, ekonomicznych, kulturalnych itd.), lub prostych tekstów literackich; umiejętność czytania, rozumienia i interpretacji tekstu, umiejętność wskazania konstrukcji gramatycznych w tekście; technika ustnego i pisemnego przekładu na język polski. Interpretacja tekstu i dyskusja na jego temat.

Efekty kształcenia: Student powinien czytać, tłumaczyć, analizować od strony gramatycznej i treściowej wybrane teksty chińskie.

 

3. Klasyczny język chiński

Treści kształcenia: Nauka klasycznego języka chińskiego (wenyan); podstawy gramatyki i leksyki; nabywanie umiejętności czytania, rozumienia i interpretowania tekstów klasycznych (literackich, historycznych, filozoficznych, politycznych, komentatorskich) przez lekturę i omówienia wybranych tekstów.

Efekty kształcenia: Student powinien opanować podstawy gramatyki i leksyki klasycznego języka chińskiego, w stopniu umożliwiającym mu lekturę i interpretację testów klasycznych i dalsze studia nad kulturą chińską w oparciu o teksty klasyczne.

 

4. Lektura tekstów specjalistycznych

Treści kształcenia: Lektura z komentarzem i dyskusją specjalnie dobranych tekstów źródłowych i ich opracowań po chińsku oraz w językach zachodnich, dotyczących wybranych zagadnień sinologicznych z dziedziny historii / literatury i literaturoznawstwa / językoznawstwa, stanowiących uzupełnienie i pogłębienie wiedzy nabywanej przez studenta na wykładach odpowiednio z Dziejów Chin, Wiedzy o literaturze i kulturze Chin, Wiedzy o współczesnym języku chińskim.

Efekty kształcenia: Poprzez bezpośredni kontakt z tekstami student powinien pogłębić i utrwalić wiedzę na temat wybranych zagadnień kultury chińskiej; opanować umiejętność ich krytycznej lektury i analizy.

 

5. Proseminarium sinologiczne

Treści kształcenia: Przekazanie podstawowych zasad przygotowania do pisania prac sinologicznych; orientacja w najważniejszych publikacjach książkowych i czasopismach sinologicznych; podstawowy warsztat sinologiczny: słowniki, encyklopedie, konkordancje. Nabycie umiejętności zwięzłego i poprawnego referowania wybranych tematów; technika pisania recenzji i rozprawek; przygotowania przypisów, odsyłaczy i bibliografii.

Efekty kształcenia: Student opanowuje technikę pisania rozprawek, umiejętność przygotowania przypisów i bibliografii oraz poznaje podstawowy warsztat sinologiczny.

 

6. Seminarium licencjackie

Treści kształcenia: Zajęcia przygotowujące studenta do napisania pracy licencjackiej zgodnie z wybranym tematem i zainteresowaniami. Ukierunkowanie pod kątem odpowiedniej literatury i metodologii. Zastosowanie w praktyce wiedzy dotyczącej techniki pisania pracy i sporządzania odsyłaczy, zdobytej na proseminarium. Analiza i opracowanie wybranych zagadnień z dziedziny literatury, religii i języka chińskiego. Zajęcia zakończone napisaniem pracy licencjackiej.

Efekty kształcenia: Student poznaje odpowiednią literaturę i metodologię, stosuje w praktyce wiedzę dotyczącą techniki przygotowania pracy licencjackiej na wybrany temat.