WYDZIAŁ ORIENTALISTYCZNY

Kierunek: orientalistyka

Specjalność: turkologia

STUDIA PIERWSZEGO STOPNIA

 

I. USTALENIA OGÓLNE

Studia pierwszego stopnia na kierunku orientalistyka, specjalność: turkologia trwają 3 lata (6 semestrów) i kończą się nadaniem tytułu zawodowego licencjata w zakresie orientalistyki ze specjalnością: turkologia. Studia odbywają się w trybie stacjonarnym. Liczba godzin zajęć (punktów ECTS) na studiach licencjackich wynosi 2850 godzin (180 punktów ECTS).

 

 

II. KWALIFIKACJE ABSOLWENTA

Absolwent trzyletnich studiów dziennych licencjackich, uzyskując tytuł zawodowy licencjata w zakresie orientalistyki ze specjalnością: turkologia, będzie reprezentował dobre przygotowanie merytoryczne w zakresie:

Dodatkowo będzie miał wiedzę w zakresie

Zdobyta wiedza pozwoli absolwentowi na poprawne poruszanie się i wypowiadanie w sferze ogólnych zagadnień dotyczących teorii i praktyki kultury współczesnej Turcji.

Absolwent studiów dziennych licencjackich na kierunku orientalistyka ze specjalnością: turkologia będzie w stopniu dobrym posługiwał się współczesnym językiem tureckim w mowie i piśmie. Będzie także w stanie czytać proste teksty źródłowe.

Zdobyta przez absolwenta podczas trzyletnich dziennych studiów licencjackich wiedza z zakresu orientalistyki ze specjalnością: turkologia daje możliwość na znalezienie pracy w szeroko rozumianych instytucjach upowszechniania kultury (muzea, media, wydawnictwa etc.) oraz urzędach administracji państwowej, rządowej i samorządowej w zakresie spraw zagranicznych, problemów uchodźstwa, edukacji międzykulturowej. Absolwent jest przygotowany do podjęcia studiów drugiego stopnia.

 

 

III. OPISY PRZEDMIOTÓW

A. Przedmioty kształcenia ogólnego

1. Lektorat języka obcego

Treści kształcenia: Czynne opanowanie języka obcego na poziomie B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego Rady Europy oraz umiejętność posługiwania się słownictwem specjalistycznym z obszaru podstawowych dziedzin kultury.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Student powinien opanować język na poziomie B2 oraz posługiwać się podstawowym słownictwem z podstawowych dziedzin kultury i orientalistyki.

 

2. Technologia informacyjna

Treści kształcenia: Opanowanie obsługi i użytkowania komputera podłączonego do Internetu, nabycie umiejętności jego wykorzystywania w życiu codziennym oraz w procesie kształcenia. Zakres materiału powinien stanowić odpowiednio dobrany podzbiór informacji zawartych w modułach wymaganych dla uzyskania Europejskiego Certyfikatu Umiejętności Komputerowych ECDL (European Computer Driving Licence). to: a) podstawy technik informatycznych, b) użytkowanie komputerów, c) prezentacja, d) arkusze kalkulacyjne, e) bazy danych, f) grafika menedżerska, g) usługi w sieciach informatycznych.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Student powinien opanować obsługę komputera i użytkowanie komputera w życiu codziennym.

 

3. Wychowanie fizyczne

Udział w zajęciach sportowo-rekreacyjnych.

 

B. Przedmioty podstawowe

1. Antropologia kultury

Treści kształcenia: Zapoznanie studentów z wybranymi problemami, pojęciami, teoriami i metodami antropologii kulturowej. Omówienie podstawowych kwestii z zakresu studiów nad kulturą, relacji pomiędzy kulturą a środowiskiem naturalnym, systemów organizacji społecznej, problemu kształtowania osobowości, relatywizmu i uniwersalizmu językowego (i kulturowego), relacji ze zjawiskami nadprzyrodzonymi, kwestii czasu i przestrzeni życia człowieka, formowania się i funkcjonowania cyklów obrzędowych (życia i roku). W toku wykładu uwzględniony zostanie materiał także spoza obszaru Azji i Afryki.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Student powinien posiadać orientację w dziedzinie podstawowych pojęć, teorii i metod antropologii kulturowej. Powinien powiązać podstawowe kategorie z poszczególnymi koncepcjami z zakresu studiów nad kulturą.

 

2. Teoria kultury

Treści kształcenia: Filozoficzne i empiryczne podstawy wyodrębniania nauk o kulturze. Teoretyczna wiedza o kulturze w świetle poszczególnych szkół badawczych. Podstawowe teorie kultury, ich kategorie. Krytyczna analiza wybranych teorii kultury. Znakowy charakter kultury i jej aspekt komunikacyjny.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Student powinien znać i stosować podstawowe teorie używane do badań nad kulturą. Powinien orientować się w różnicach w pojmowaniu zjawisk kulturowych w zależności od zajmującej się kulturą dyscypliny naukowej. Powinien znać podstawowe szkoły naukowe i teorie w zakresie poszczególnych dyscyplin.

 

3. Historia filozofii

Treści kształcenia: Przegląd zagadnień filozoficznych w perspektywie historycznej, ze szczególnym uwzględnieniem problematyki ontologicznej i epistemologicznej.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Student powinien posiadać orientację w dziejach filozofii, znać główne szkoły filozoficzne i operować kategoriami używanymi w analizach filozoficznych.

 

C. Przedmioty kierunkowe

1. Dzieje Turcji

Treści kształcenia: Wykład poświecony jest dziejom Turków oguzyjskich, których spadkobiercami są dzisiejsi mieszkańcy Republiki Tureckiej. Szkicowo ujęto dzieje innych ludów tureckich (Krym, Kaukaz, Azja Środkowa). Pierwsze dwa semestry wykładu obejmują dzieje Turków Seldżuckich oraz Imperium Osmańskiego, aż do zniesienia sułtanatu w 1922 roku. Dwa kolejne semestry obejmują dzieje Republiki Tureckiej aż do dnia dzisiejszego wraz z wybranymi zagadnieniami polityki i gospodarki. Wykład koncentruje się na dziejach politycznych oraz wybranych zagadnieniach historii społecznej, gospodarczej i kulturalnej.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Student powinien znać najważniejsze fakty dotyczące dziejów Turcji, a także Turków sprzed ich przybycia do Anatolii.

 

2. Wiedza o literaturze i kulturze tureckiej

Treści kształcenia: Pierwsze dwa semestry poświęcone są literaturze ludów tureckich od VIII w. w Azji Środkowej oraz literaturze seldżuckiej i osmańskiej od XIII w. do Tanzimatu (1853). Najszerzej omawiana jest literatura powstała w Anatolii od XIII w i jej nurty: literatura dworska (klasyczna / dywanowa), sufijska, popularna i ludowa. Szczególną uwagę kładzie się na zagadnienia retoryki i języka poetyckiego literatury klasycznej. Wykłady przez następne dwa semestry są poświęcone rozwojowi nowożytnej literatury tureckiej począwszy od okresu Tanzimatu poprzez literaturę okresu Republiki i literaturę współczesną – główne ugrupowania literackie, rozwój poezji, prozy i dramatu, krytyka literacka, literaturoznawstwo w Turcji, prasa i nagrody lit.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Student powinien posiadać wiedzę na temat dziejów literatury tureckiej od czasów sprzed przybycia Turków do Anatolii po czasy współczesne, jej gatunków i form, głównych kierunków rozwoju, wybitnych przedstawicieli.

 

3. Wiedza o sztuce muzułmańskiej

Treści kształcenia: Rozwój sztuki muzułmańskiej, czynniki, które wpłynęły na jej kształtowanie, rola religii. Rola sztuki w kulturze muzułmańskiej. Najważniejsze formy sztuki rozwijające się na terenie kalifatu, wpływy greckie, irańskie, indyjskie. Podstawowe wiadomości o architekturze, typy budowli, ich związki z kulturą.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Student powinien posiadać podstawową wiedzę o historii sztuki i architektury muzułmańskiej. Powinien umieć analizować dzieła sztuki i nazwać podstawowe konstrukcje architektoniczne islamu.

 

4. Wiedza o islamie

Treści kształcenia: Podstawowe wiadomości o religii islamu, jej powstaniu, obowiązkach muzułmanina, roli świętych ksiąg, związkach religii z kulturą i jej znaczeniu dla kształtowania się kultury. Wiadomości dotyczące filarów wiary, podstaw kształtowania się prawa muzułmańskiego. Przegląd najważniejszych odłamów islamu: od sunnizmu, poprzez szyizm do wahhabizmu. Podstawowe wiadomości o mistyce i teologii muzułmańskiej.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Student powinien opanować wiedzę o podstawowych założeniach islamu i podstawach filozofii muzułmańskiej, umieć zinterpretować i analizować zjawiska religijne występujące w świecie muzułmańskim.

 

5. Zagadnienia społeczno-kulturowe Turcji

Treści kształcenia: Zajęcia obejmują podstawową wiedzę z zakresu geografii i klimatu Turcji, oraz wpływu środowiska naturalnego na kulturę i kształtowanie systemu ekonomicznego i politycznego kraju. Omówione zostaną zagadnienia dotyczące systemu gospodarczego, politycznego, demografii, struktury społecznej obejmującej zarówno nowoczesne społeczeństwo, jak tradycyjną strukturę rodowo-plemienną, systemu edukacji i polityki promocji kultury, a także problematyka związana z kulturą grup i mniejszości etnicznych, wyznaniowych.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Umiejętność przedstawienia obszaru Republiki Tureckiej w oparciu o charakterystykę środowiska naturalnego, system gospodarczy, polityczny, ludność i strukturę społeczną, skład etniczny, dobra kultury.

 

6. Dzieje Azji Środkowej

Treści kształcenia: Zapoznanie z najważniejszymi faktami z historii politycznej i kulturowej przodków dzisiejszych Turków w czasach poprzedzających ich przybycie do Anatolii i ich kontaktach z innymi ludami Azji Środkowej.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Student powinien znać najważniejsze fakty dotyczące dziejów Turków w Azji Środkowej.

 

7. Wiedza o języku tureckim

Treści kształcenia: Na I roku studenci zapoznawani są z systemem fonologicznym i morfologicznym języka tureckiego. Omawiane są imię i czasownik, a w tych ogólnych kategoriach gramatycznych morfemy gramatyczne oraz derywacyjne. Szczegółowej analizie morfologicznej poddaje się związki wyrazowe, a także na odmianę imienia i czasownika. Celem wykładu na II roku jest przedstawienie podstawowych wyrażeń składniowych rozwiniętego zdania prostego oraz odpowiedników indoeuropejskich zdań złożonych podrzędnie w języku tureckim. Studenci zapoznawani są z budową tureckiego zdania prostego z predykatami imiennymi i czasownikowymi ze szczególnym uwzględnieniem predykacji ukrytej. Omawiane są również podstawowe związki składniowe (zgody, rządu i przynależności) i ich wzajemne relacje, a także związek podmiotu i orzeczenia. Szczególną uwagę zwraca się na związek przynależności, a zwłaszcza na rolę w nim imion odsłownych w funkcji wyrazu określanego i określającego.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Student powinien znać zasady gramatyczne współczesnego języka tureckiego, umieć je rozpoznawać i stosować.

 

D. Przedmioty specjalnościowe

1. Język turecki

Treści kształcenia: Na I roku studiów zajęcia polegają na opanowaniu podstawowego słownictwa (ok. 1500 słów) z zakresu życia codziennego (zwroty grzecznościowe, szkoła, dom, rodzina, podróż, zakupy, kino, teatr i inne) i wyćwiczeniu ich praktycznego użycia. Studenci poznają i ćwiczą podstawowe konstrukcje gramatyczne. Na roku II i III studiów nauka języka tureckiego jest kontynuowana na poziomie średniozaawansowanym i zaawansowanym. Studenci poznają podstawowe specjalistyczne słownictwo z różnych dziedzin (kultura, polityka, technika, medycyna, biologia, nauki społeczne i inne), doskonalą sprawność w posługiwaniu się zwrotami i wyrażeniami idiomatycznymi oraz konstrukcjami gramatycznymi o różnym stopniu trudności.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Umiejętność posługiwania się współczesnym językiem tureckim w stopniu zaawansowanym w mowie i piśmie, czytania i rozumienia trudniejszych tekstów ogólnych oraz podstawowych tekstów specjalistycznych i wyrażania własnych poglądów na różne tematy. Student powinien znać około 4500 wyrazów tureckich.

 

2. Gramatyka języka tureckiego (ćwiczenia)

Treści kształcenia: Uzupełnienie wykładu z gramatyki języka tureckiego. Celem zajęć jest nauczenie studentów poprawnego posługiwania się podstawowymi konstrukcjami składniowymi i morfologicznymi, które są trudne do opanowania dla osób, których językiem ojczystym jest język indoeuropejski. Szczególną uwagę zwraca się na zjawiska morfologiczno-fonologiczne i wyćwiczenie zastosowań konstrukcji określeniowej w związku przynależności.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Student powinien umieć zastosować w praktyce zasady gramatyczne współczesnego języka tureckiego.

 

3. Wstęp do turkologii

Treści kształcenia: Podstawowa terminologia, metodologia badań; pochodzenie Turków; alfabety, religie ludów tureckich; kontakty Europy z Hunami, Turkami, Mongołami; rozwój studiów orientalistycznych w Europie; wiedza o Turcji w Polsce; Polska Szkoła Orientalna w Stambule w XVIII w.; ośrodki orientalistyczne w Polsce w XIX i XX wieku; kierunki studiów orientalistycznych w Polsce; kompendia naukowe, encyklopedie, słowniki, handbuchy, wydawnictwa seryjne, bibliografie, periodyki.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Znajomość zakresu i podstawowej metodologii badań turkologicznych, umiejętność wyszukiwania i korzystania ze źródeł i opracowań.

 

4. Lektura tekstów tureckich

Treści kształcenia: Lektura tekstów w języku tureckim o tematyce ogólnej (prasowych i literackich) o stopniowo wzrastającym poziomie trudności. Rozumienie tekstu, próby przekładu. Poznawanie różnych odmian języka i właściwych im konstrukcji zdaniowych i słownictwa.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Nabycie praktycznej umiejętności rozumienia i tłumaczenia tekstów w zakresie podstawowym (lektura prasy, literatury pięknej).

 

5. II język orientalny

Treści kształcenia: Nauka drugiego języka orientalnego: do wyboru z języków z aktualnej oferty WO (zalecane: perski, arabski lub mongolski). Opanowanie pisma, fonologii, podstawowych zasad gramatycznych i zasobu słów umożliwiającego konwersację na podstawowym poziomie i czytanie prostych tekstów.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Umiejętność posługiwania się językiem w na podstawowym poziomie, czytanie i tłumaczenie prostych tekstów.

 

6. Konwersatorium

Treści kształcenia: Zajęcia polegają na doskonaleniu umiejętności konwersacji na tematy specjalistyczne związane z zagadnieniami dotyczącymi kultury, etnografii, historii i zagadnień społeczno-politycznych współczesnej Turcji.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Umiejętność analizowania i opisywania problemów i zagadnień związanych z tematyką specjalistyczną dotyczącą kultury, etnografii, historii i zagadnień społeczno-politycznych współczesnej Turcji

 

7. Proseminarium turkologiczne

Treści kształcenia: Celem zajęć jest opanowanie technik pisania prac seminaryjnych. Proseminarium ma charakter kulturoznawczy. Studenci poznają podstawy wybranych metodologii i stosują je na przykładach. Do zaliczenia zajęć wymagane jest napisanie pracy semestralnej opartej na wykorzystaniu nabytych umiejętności.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Student powinien umieć posługiwać się właściwą metodologią i terminologią przy pisaniu prac seminaryjnych.

 

8. Seminarium licencjackie

Treści kształcenia: Seminarium poświęcone jest analizie i opracowaniu wybranych zagadnień kulturowych, literackich, językowych, historycznych i społeczno-politycznych współczesnej Turcji na podstawie materiałów źródłowych. Celem seminarium jest napisanie pracy licencjackiej z wykorzystaniem nabytych umiejętności językowych i metodologicznych.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Umiejętność analizowania i opracowywania wybranych zagadnień dotyczących Turcji przy wykorzystaniu umiejętności językowych. Umiejętność i właściwe zastosowanie metodologii, terminologii i techniki pisania pracy licencjackiej.