Wydział Orientalistyczny UW

Kierunek: Orientalistyka

Specjalność: arabistyka

STUDIA DRUGIEGO STOPNIA STACJONARNE

 

I. Ustalenia ogólne

Studia drugiego stopnia na kierunku orientalistyka, specjalność arabistyka trwają 2 lata (4 semestry), i kończą się nadaniem tytułu magistra.

 

II. Kwalifikacje absolwenta

Absolwent studiów dziennych magisterskich na kierunku orientalistyka ze specjalnością arabistyka opanuje poszerzony materiał i będzie posiadał gruntowną wiedzę pozwalającą na rozumienie i interpretację, poprzez metodologię naukową, poszczególnych zjawisk kultury arabskiej. Będzie stosował wybraną metodologię badań z zakresu:

Absolwent studiów dziennych magisterskich na kierunku orientalistyka ze specjalnością arabistyka będzie posiadał umiejętność posługiwania się klasycznym i współczesnym językiem arabskim, odczytywania i tłumaczenia tekstów w klasycznym i współczesnym języku arabskim i opanuje w zakresie podstawowym wybrany drugi język orientalny: perski, hebrajski, turecki lub suahili, oraz dialekt egipski.

            Wiedza zdobyta podczas dwuletnich dziennych studiów magisterskich z zakresu orientalistyki ze specjalnością arabistyka daje absolwentowi możliwość znalezienia pracy w szeroko rozumianych instytucjach upowszechniania kultury (muzea, media, wydawnictwa etc.) oraz urzędach administracji państwowej, rządowej i samorządowej w zakresie spraw zagranicznych, problemów uchodźczych, edukacji międzykulturowej. Absolwent powinien mieć wpojone nawyki ciągłego kształcenia oraz być przygotowany do kontynuacji edukacji na studiach trzeciego stopnia (doktoranckich).

 

 

III. Opis przedmiotów

 

A.    Przedmioty kształcenia ogólnego

1. Przedmiot ogólnouniwersytecki

Treści kształcenia: Wykład monograficzny lub inny przedmiot z oferty WO lub UW. Przedmiot dobierany przez studenta z zakresu przygotowywanej przez niego pracy lub rozwijający jego wiedzę z dowolnej dziedziny.

Efekty kształcenia: Student poszerza swoją wiedzę o wybranej dziedzinie badań, uzupełnia aparat pojęciowy i metodologię.

 

B. Przedmioty podstawowe

1. Wstęp do badań naukowych

Treści kształcenia: Zajęcia mają na celu przygotowanie studentów do pracy badawczej i zapoznanie z warsztatem badawczym w obszarze nauk humanistycznych ze szczególnym uwzględnieniem dziedziny kulturoznawstwa. Główny nacisk położony zostanie na metody gromadzenia, selekcjonowania, krytyki i analizy źródeł historycznych i o charakterze źródeł historycznych (metody historii) oraz zastanych i wywołanych źródeł i tekstów antropologicznych i socjologicznych (metody badań jakościowych i ilościowych). Osobny blok zajęć poświęcony zostanie tekstom kulturowym wytwarzanym przez codzienność i otoczenie, w jakim żyjemy. W toku zajęć szczególna uwaga poświęcona zostanie typowym źródłom, warunkom i specyfice badań oraz trudnościom w interpretacjach tekstów dotyczących kultur krajów Azji i Afryki.

Efekty kształcenia: Student powinien być przygotowany do pracy badawczej z wykorzystaniem warsztatu badawczego nauk humanistycznych. Powinien poznać metody krytyki i analizy źródeł historycznych oraz zapoznać się ze specyfiką badań dotyczących tekstów kultur Azji i Afryki.

 

2. Logika i semiotyka

Treści kształcenia: Wprowadzenie studentów w elementarne pojęcia i techniki logiczne, w tym przekazanie im zbioru praw logicznych stanowiących podstawę wszelkich rozumowań, oraz podstawowych reguł inferencji. Program obejmuje też klasyfikację rozumowań i elementy nauki o systemach symbolicznych, szczególnie językowych. Kurs przedstawia podstawy semiotyki dla słuchaczy bez uprzedniego przygotowania filozoficznego. Głównymi tematami są: podstawowe paradygmaty nauki o znaku, zasadnicze koncepcje znaczenia, odnoszenie się wyrażeń, symbole, ikony, analogie, metafory, pojęcie informacji.

Efekty kształcenia: Student powinien mieć opanowane schematy rozumowań i umieć oceniać ich prawidłowość. Powinien znać zagadnienia analizy logicznej i umieć je zastosować do badań nad kulturami orientalnymi.

 

C. Przedmioty kierunkowe

1. Konwersatorium orientalistyczne

Treści kształcenia: Zajęcia o charakterze panelowym z udziałem wykładowców, doktorantów i studentów omawiające dane zagadnienia w aspekcie porównawczym, odbywane w ramach zespołów: języków, literatur i kultur, filozofii i religii, dziejów i zagadnień społeczno-politycznych. Zajęcia mają poszerzyć wiedzę studenta o kulturach orientalnych, nauczyć go umiejętności dyskusji, obudzić zainteresowanie kwestiami wychodzącymi poza ścisły program studiów.

Efekty kształcenia: Student powinien poszerzyć swoją wiedzę w wybranej dziedzinie, umieć porównać poszczególne zjawiska w różnych kulturach, zrozumieć przyczyny ich odmienności. Powinien nauczyć się dyskutować, samodzielnie formułować opinie i prezentować swoje sądy.

 

2. Przedmiot metodologiczny.

Treści kształcenia: Przedmiot do wyboru (np. językoznawstwo, literaturoznawstwo, wstęp do badań historycznych, wstęp do etnologii, nauka o polityce, filozofia religii), realizowany na WO lub UW, który ma zapewnić studentowi podstawową wiedzę metodologiczną z danego zakresu.

Efekty kształcenia: Student powinien zdobyć aparat pojęciowy i narzędzia niezbędne do napisania pracy magisterskiej w wybranym zakresie.

 

3. Przedmiot do wyboru

Treści kształcenia: Wykład monograficzny lub inny przedmiot z oferty WO lub UW. Przedmiot dobierany w porozumieniu z promotorem pracy, rozwijający wiedzę studenta z zakresu przygotowywanej przez niego pracy lub poza nim.

Efekty kształcenia: Student winien poszerzyć swoją wiedzę o wybranej dziedzinie badań, uzupełnić aparat pojęciowy i metodologię.

 

D. Przedmioty specjalnościowe

1. Język arabski

Treści kształcenia: Kontynuacja nauki języka arabskiego, poszerzanie leksyki i umiejętności konwersacji na bardziej wyspecjalizowane tematy, dotyczące życia codziennego, polityki, medycyny, tematyki naukowej. Tłumaczenie na żywo, tłumaczenie pisemne tekstów przydatnych do pracy w służbach zagranicznych.

Efekty kształcenia: Student powinien biegle opanować język arabski w mowie i piśmie, umiejętność konwersacji na wszystkie tematy: od życia codziennego do problemów naukowych.

 

2. Teksty źródłowe

Treści kształcenia: Lektura tekstów źródłowych z dziedziny islamu, polityki muzułmańskiej, historii, filozofii, religii, etnologii i literatury klasycznej i współczesnej islamu. Odpowiednie teksty dobierane w zależności od wybranej przez studenta specjalizacji. Czytanie tekstu, jego analiza i interpretacja jego znaczenia w kontekście danej kultury.

Efekty kształcenia: Student zdobywa wiedzę o najważniejszych tekstach pisanych dla danej kultury. Umiejętność ich tłumaczenia, analizowania w kontekście kulturowym. Znaczenie tekstów dla danej kultury.

 

3. Ćwiczenia tłumaczeniowe

Treści kształcenia: Podstawy translatoryki w interpretacji uczonych arabskich. Tłumaczenie tekstów na język polski, technika przekładu języka arabskiego na polski, zarówno na żywo, jak i w formie pisanej. Przekłady literatury pięknej, literatury fachowej z różnych dziedzin.

Efekty kształcenia: Student powinien opanować technikę tłumaczenia pisemnego i na żywo tekstów arabskich.

 

4. II język orientalny

Treści kształcenia: Kontynuacja nauki II języka orientalnego. Pogłębianie wiadomości z zakresu gramatyki opisowej, doskonalenie praktycznej znajomości języka, poszerzanie leksyki, tłumaczenie tekstów.

Efekty kształcenia: Student poszerza wiedzę o gramatyce opisowej II języka orientalnego i umiejętność konwersacji na wybrane tematy.

 

5. Dialekt j. arabskiego

Treści kształcenia: Pogłębianie teoretycznej wiedzy o gramatyce dialektu egipskiego oraz doskonalenie praktycznej umiejętności posługiwania się dialektem w zakresie konwersacji, czytania, pisania i rozumienia ze słuchu.

Efekty kształcenia: Student poznaje gramatykę dialektu języka arabskiego oraz doskonali umiejętność konwersacji.

 

6. Seminarium magisterskie

Treści kształcenia: Seminarium służące pogłębieniu metodologii, uporządkowaniu wiedzy kandydata oraz jej poszerzeniu w zależności od wybranej specjalizacji. Kontynuacja pracy nad techniką przygotowania pracy magisterskiej. Przedmiot zakończony napisaniem pracy magisterskiej.

Efekty kształcenia: Student opanowuje technikę pisania pracy magisterskiej, uczy się dyskutować na tematy dotyczące przedmiotu jego badań, pogłębia swoją wiedzę, uczy się analizować i interpretować zjawiska ważne dla danej kultury. Zajęcia zakończone napisaniem pracy magisterskiej.