WYDZIAŁ ORIENTALISTYCZNY UW

Kierunek: Orientalistyka

Specjalność: Indologia

STUDIA DRUGIEGO STOPNIA

 

 

I. USTALENIA OGÓLNE

Studia drugiego stopnia na kierunku orientalistyka, specjalność indologia trwają 2 lata (4 semestry) i kończą się nadaniem tytułu magistra.

 

 

II. KWALIFIKACJE ABSOLWENTA

Absolwent dwuletnich studiów stacjonarnych drugiego stopnia na kierunku orientalistyka ze specjalnością indologia opanuje poszerzony materiał i będzie posiadał gruntowną wiedzę pozwalającą na rozumienie i interpretację poszczególnych zjawisk kultury indyjskiej, dzięki zastosowaniu wybranej metodologii naukowej z zakresu:

Ponadto absolwent opanuje jeden z języków indyjskich (sanskryt, bengalski, hindi lub tamilski) na poziomie zaawansowanym, zwłaszcza w zakresie interpretacji tekstów w tym języku.

Wiedza zdobyta podczas studiów da absolwentowi możliwość znalezienia pracy w szeroko rozumianych instytucjach upowszechniania kultury, redakcjach, mediach, muzeach, agencjach reklamowych, agencjach public relations itp. oraz urzędach administracji państwowej, rządowej i samorządowej w zakresie spraw zagranicznych, problemów uchodźców, edukacji międzykulturowej itp. Ponadto absolwent powinien mieć wpojone nawyki ciągłego kształcenia oraz być przygotowany do kontynuacji edukacji na studiach trzeciego stopnia (doktoranckich).

 

 

III. OPIS PRZEDMIOTÓW

A. Przedmioty kształcenia ogólnego

1. Przedmiot ogólnouniwersytecki

Treści kształcenia: Wykład monograficzny lub inny przedmiot z oferty WO lub UW. Przedmiot dobierany przez studenta z zakresu przygotowywanej przez niego pracy lub rozwijający jego wiedzę z dowolnej dziedziny.

Efekty kształcenia: Student poszerza swoją wiedzę o wybranej dziedzinie badań, uzupełnia aparat pojęciowy i metodologię.

 

B. Przedmioty podstawowe

1.Wstęp do badań naukowych

Treści kształcenia: Zajęcia mają na celu przygotowanie studentów do pracy badawczej i zapoznanie z warsztatem badawczym w obszarze nauk humanistycznych ze szczególnym uwzględnieniem dziedziny kulturoznawstwa. Główny nacisk położony zostanie na metody gromadzenia, selekcjonowania, krytyki i analizy źródeł historycznych i o charakterze źródeł historycznych (metody historii) oraz zastanych i wywołanych źródeł i tekstów antropologicznych i socjologicznych (metody badań jakościowych i ilościowych). Osobny blok zajęć poświęcony zostanie tekstom kulturowym wytwarzanym przez codzienność i otoczenie, w jakim żyjemy. W toku zajęć szczególna uwaga poświęcona zostanie typowym źródłom, warunkom i specyfice badań oraz trudnościom w interpretacjach tekstów dotyczących kultur krajów Azji i Afryki.

Efekty kształcenia: Student powinien być przygotowany do pracy badawczej z wykorzystaniem warsztatu badawczego nauk humanistycznych. Powinien poznać metody krytyki i analizy źródeł historycznych oraz zapoznać się ze specyfiką badań dotyczących tekstów kultur Azji i Afryki.

 

2. Logika i semiotyka

Treści kształcenia: Wprowadzenie studentów w elementarne pojęcia i techniki logiczne, w tym przekazanie im zbioru praw logicznych stanowiących podstawę wszelkich rozumowań oraz podstawowych reguł inferencji. Program obejmuje też klasyfikację rozumowań i elementy nauki o systemach symbolicznych, szczególnie językowych. Kurs przedstawia podstawy semiotyki dla słuchaczy bez uprzedniego przygotowania filozoficznego. Głównymi tematami są: podstawowe paradygmaty nauki o znaku, zasadnicze koncepcje znaczenia, odnoszenie się wyrażeń, symbole, ikony, analogie, metafory, pojęcie informacji.

Efekty kształcenia: Student powinien mieć opanowane schematy rozumowań i umieć oceniać ich prawidłowość. Powinien znać zagadnienia analizy logicznej i umieć je zastosować do badań nad kulturami orientalnymi.

 

C. Przedmioty kierunkowe

1. Konwersatorium orientalistyczne

Treści kształcenia: Zajęcia o charakterze panelowym z udziałem wykładowców, doktorantów i studentów omawiające dane zagadnienia w aspekcie porównawczym. Zajęcia odbywać się będą w ramach zespołów – języków, literatur i kultur, filozofii i religii, dziejów i zagadnień społeczno-politycznych. Zajęcia mają poszerzyć wiedzę studenta o kulturach orientalnych, nauczyć go umiejętności dyskusji, obudzić zainteresowanie kwestiami wychodzącymi poza ścisły program studiów.

Efekty kształcenia: Student powinien poszerzyć swoją wiedzę w wybranej dziedzinie, umieć porównać poszczególne zjawiska w różnych kulturach, zrozumieć przyczyny ich odmienności. Powinien nauczyć się dyskutować, samodzielnie formułować opinie i prezentować swoje sądy.

 

2. Przedmiot metodologiczny

Treści kształcenia: Przedmiot do wyboru (np. językoznawstwo, literaturoznawstwo, wstęp do etnologii, filozofia religii, religioznawstwo, wstęp do badań historycznych, nauka o polityce), realizowany na WO lub UW, który ma zapewnić studentowi podstawową wiedzę metodologiczną z danego zakresu.

Efekty kształcenia: Student powinien zdobyć aparat pojęciowy i narzędzia niezbędne do napisania pracy magisterskiej w wybranym zakresie.

 

3. Przedmiot do wyboru

Treści kształcenia: Wykład monograficzny lub inny przedmiot z oferty WO lub UW. Przedmiot dobierany w porozumieniu z promotorem pracy magisterskiej, rozwijający wiedzę studenta z zakresu przygotowywanej przez niego pracy lub poza nim.

Efekty kształcenia: Student powinien poszerzyć swoją wiedzę o wybranej dziedzinie badań, uzupełnić aparat pojęciowy i metodologię.

 

D. Przedmioty specjalnościowe

1. Język indyjski

Treści kształcenia: Praktyczna nauka języka indyjskiego (sanskrytu, bengalskiego, hindi lub tamilskiego) od poziomu średnio zaawansowanego do poziomu zaawansowanego.

Efekty kształcenia: Student powinien opanować sanskryt, język bengalski, hindi lub tamilski na poziomie zaawansowanym.

 

2. Teksty źródłowe

Treści kształcenia: Lektura, analiza, interpretacja i przekład na język polski tekstów oryginalnych w języku indyjskim (sanskrycie, bengalskim, hindi lub tamilskim) o zwiększającym się stopniu trudności, rozwijających umiejętności językowe studentów, poszerzających i pogłębiających ich wiedzę o kulturze Indii.

Efekty kształcenia: Student powinien nabyć zaawansowaną umiejętność analizy, interpretacji i przekładu na język polski tekstów oryginalnych w sanskrycie, języku bengalskim, hindi lub tamilskim. Powinien rozwinąć swoją znajomość tego języka, poszerzyć i pogłębić wiedzę o kulturze Indii.

 

3. Przedmiot specjalizacyjny

Treści kształcenia: Przedmiot z oferty Katedry Azji Południowej (np. klasyczna sanskrycka liryka i epika, teatr indyjski, literatura bengalska, literatura i kultura obszaru językowego hindi, literatura tamilska, filozofia indyjska, kanon buddyjski), poszerzający i pogłębiający wiedzę studenta w wybranej dziedzinie kultury Indii. Szczegółowy dobór omawianych na zajęciach zagadnień jest częściowo podyktowany zainteresowaniami i tematami prac magisterskich studentów. Kurs czterosemestralny, przez trzy semestry prowadzony w formie wykładów i ćwiczeń, w semestrze czwartym – w formie konwersatorium.

Efekty kształcenia: Student powinien poszerzyć i pogłębić swoją wiedzę w wybranej dziedzinie kultury Indii, potrafić formułować i przedstawiać własne sądy na temat zagadnień z tego zakresu, rozwinąć umiejętność dyskutowania.

 

4. Wykład monograficzny

Treści kształcenia: Różnorodne wykłady do wyboru, zależnie od zainteresowań studenta, z oferty Katedry Azji Południowej (poświęcone wybranym zagadnieniom kultury Indii), związane z prowadzonymi przez wykładowców badaniami naukowymi.

Efekty kształcenia: Student powinien poszerzyć swoją wiedzę w wybranej dziedzinie.

 

5. Seminarium indologiczne

Treści kształcenia: Seminarium poświęcone jest analizie, interpretacji i opracowaniu określonych zagadnień kultury Indii (zależnie od specjalizacji i tematów prac magisterskich studentów) na podstawie wybranych tekstów źródłowych w językach indyjskich. Celem seminarium jest przygotowanie studentów do napisania pracy magisterskiej z dziedziny indologii.

Efekty kształcenia: Student powinien być przygotowany do napisania pracy magisterskiej z dziedziny indologii na podstawie tekstów źródłowych w językach indyjskich.