WYDZIAŁ ORIENTALISTYCZNY UW

Kierunek: Orientalistyka

Specjalność: turkologia

STUDIA DRUGIEGO STOPNIA

 

 

I.       USTALENIA OGÓLNE

Studia drugiego stopnia na kierunku orientalistyka, specjalność: turkologia trwają 2 lata (4 semestry) i kończą się nadaniem tytułu magistra.

 

 

II. KWALIFIKACJE ABSOLWENTA

Absolwent dwuletnich studiów stacjonarnych drugiego stopnia na kierunku orientalistyka ze specjalnością turkologia opanuje poszerzony materiał i będzie posiadał gruntowną wiedzę pozwalającą na rozumienie i interpretację poszczególnych zjawisk kultury tureckiej, dzięki zastosowaniu wybranej metodologii naukowej z zakresu:

 

 

Zdobyta wiedza pozwoli absolwentowi na poprawne poruszanie się i wypowiadanie w sferze ogólnych zagadnień dotyczących teorii i praktyki kultury współczesnej Turcji.

Ponadto absolwent będzie posiadał umiejętność biegłego posługiwania się współczesnym językiem tureckim, tłumaczenia tekstów ogólnych i specjalistycznych z różnych dziedzin.

Wiedza zdobyta podczas studiów da absolwentowi możliwość znalezienia pracy w szeroko rozumianych instytucjach upowszechniania kultury (muzea, media, wydawnictwa etc.) oraz urzędach administracji państwowej, rządowej i samorządowej w zakresie spraw zagranicznych, problemów uchodźczych, edukacji międzykulturowej. Ponadto absolwent powinien mieć wpojone nawyki kształcenia ustawicznego i rozwoju zawodowego oraz jest przygotowany do podejmowania wyzwań badawczych i kontynuacji edukacji na studiach trzeciego stopnia (doktoranckich).

 

 

III.  OPIS PRZEDMIOTÓW

A. Przedmioty kształcenia ogólnego

1. Przedmiot ogólnouniwersytecki

Treści kształcenia: Wykład monograficzny lub inny przedmiot z oferty WO lub UW. Przedmiot dobierany przez studenta z zakresu przygotowywanej przez niego pracy lub rozwijający jego wiedzę z dowolnej dziedziny.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Student poszerza swoją wiedzę o wybranej dziedzinie badań, uzupełnia aparat pojęciowy i metodologię.

 

B. Przedmioty podstawowe

1. Wstęp do badań naukowych

Treści kształcenia: Zajęcia mają na celu przygotowanie studentów do pracy badawczej i zapoznanie z warsztatem badawczym w obszarze nauk humanistycznych ze szczególnym uwzględnieniem dziedziny kulturoznawstwa. Główny nacisk położony zostanie na metody gromadzenia, selekcjonowania, krytyki i analizy źródeł historycznych i o charakterze źródeł historycznych (metody historii) oraz zastanych i wywołanych źródeł i tekstów antropologicznych i socjologicznych (metody badań jakościowych i ilościowych). Osobny blok zajęć poświęcony zostanie tekstom kulturowym wytwarzanym przez codzienność i otoczenie, w jakim żyjemy. W toku zajęć szczególna uwaga poświęcona zostanie typowym źródłom, warunkom i specyfice badań oraz trudnościom w interpretacjach tekstów dotyczących kultur krajów Azji i Afryki.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Student powinien być przygotowany do pracy badawczej z wykorzystaniem warsztatu badawczego nauk humanistycznych. Powinien poznać metody krytyki i analizy źródeł historycznych oraz zapoznać się ze specyfiką badań dotyczących tekstów kultur Azji i Afryki.

 

2. Logika i semiotyka

Treści kształcenia: Wprowadzenie studentów w elementarne pojęcia i techniki logiczne, w tym przekazanie im zbioru praw logicznych stanowiących podstawę wszelkich rozumowań, oraz podstawowych reguł inferencji. Program obejmuje też klasyfikację rozumowań i elementy nauki o systemach symbolicznych, szczególnie językowych. Kurs przedstawia podstawy semiotyki dla słuchaczy bez uprzedniego przygotowania filozoficznego. Głównymi tematami są: podstawowe paradygmaty nauki o znaku, zasadnicze koncepcje znaczenia, odnoszenie się wyrażeń, symbole, ikony, analogie, metafory, pojęcie informacji.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Student powinien mieć opanowane schematy rozumowań i umieć oceniać ich prawidłowość. Powinien znać zagadnienia analizy logicznej i umieć je zastosować do badań nad kulturami orientalnymi.

 

 

C. Przedmioty kierunkowe

1. Konwersatorium orientalistyczne

Treści kształcenia: Zajęcia o charakterze panelowym z udziałem wykładowców, doktorantów i studentów omawiające dane zagadnienia w aspekcie porównawczym. Zajęcia odbywać się będą w ramach zespołów – języków, literatur i kultur, filozofii i religii, dziejów i zagadnień społeczno-politycznych. Zajęcia mają poszerzyć wiedzę studenta o kulturach orientalnych, nauczyć go umiejętności dyskusji, obudzić zainteresowanie kwestiami wychodzącymi poza ścisły program studiów.

Efekty kształcenia: Student powinien poszerzyć swoją wiedzę w wybranej dziedzinie, umieć porównać poszczególne zjawiska w różnych kulturach, zrozumieć przyczyny ich odmienności. Powinien nauczyć się dyskutować, samodzielnie formułować opinie i prezentować swoje sądy.

 

2. Przedmiot metodologiczny

Treści kształcenia: Wykład (do wyboru np. z zakresu literaturoznawstwa; wstępu do badań historycznych; religioznawstwa; językoznawstwa), realizowany na WO lub UW, którego celem jest zaznajomienie magistranta z metodologią i aparatem pojęciowym niezbędnym do napisania pracy magisterskiej w ramach wybranej specjalizacji.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Student zdobywa aparat pojęciowy i narzędzia niezbędne do napisania pracy magisterskiej w wybranym zakresie. Powinien umieć posługiwać się właściwą metodologią i terminologią z zakresu wybranej specjalizacji.

 

3. Przedmiot do wyboru

Treści kształcenia: Wykład monograficzny lub inny przedmiot z oferty WO lub UW omawiający zagadnienia związane ze specjalizacją studiów. Przedmiot dobierany w porozumieniu z promotorem pracy magisterskiej, rozwijający wiedzę studenta z zakresu przygotowywanej przez niego pracy lub poza nim.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Student poszerza swoją wiedzę o wybranej dziedzinie badań, uzupełnia aparat pojęciowy i metodologię.

 

 

D. Przedmioty specjalnościowe

1. Język turecki

Treści kształcenia: Nauka języka tureckiego na poziomie zaawansowanym – doskonalenie i poszerzanie praktycznych umiejętności zdobytych na poziomie licencjatu. Poznawanie specjalistycznego słownictwa z zakresu różnych dziedzin (technika, medycyna, biologia, nauki społeczne i inne). Doskonalenie sprawności w posługiwaniu się zwrotami i wyrażeniami idiomatycznymi oraz konstrukcjami gramatycznymi o wyższym stopniu trudności.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Umiejętność płynnego posługiwania się współczesnym językiem tureckim. Umiejętność czytania, rozumienia i tłumaczenia tekstów z zastosowaniem fachowej terminologii oraz umiejętność wyrażania własnych poglądów na różne tematy.

 

2. Lektura tekstów tureckich (ogólnych)

Treści kształcenia: Lektura tekstów z różnych dziedzin o charakterze popularnym i popularnonaukowym (prasowych i literackich, a także prostych dokumentów i pism urzędowych) oraz próby przekładu z języka tureckiego na język polski. Celem zajęć jest zapoznanie studentów z różnorodnymi odmianami stylistycznymi języka tureckiego, doskonalenie umiejętności czytania i rozumienia tekstów, ich przekładu, a także zapewnienie ogólnej wiedzy w zakresie różnych dziedzin życia kulturowego, społecznego i politycznego. Jednocześnie prowadzone są ćwiczenia dotyczące wykorzystania Internetu jako narzędzia zbierania informacji niezbędnych dla tłumacza. Omówione zostają także podstawowe elementy teorii przekładu.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Umiejętność rozumienia i tłumaczenia tekstów tureckich, zdobycie podstawowej wiedzy o warsztacie tłumacza.

 

3. Lektura tekstów tureckich specjalistycznych

Treści kształcenia: Lektura różnego rodzaju opracowań z poszczególnych dziedzin nauki (w tym z zakresu wybranej przez studenta specjalizacji: literaturoznawczej, językoznawczej, religioznawczej czy etnograficznej, jak też prawa, ekonomii, nauk ścisłych i in.). Celem zajęć jest zapoznanie studentów z terminologią naukową i cechami stylistyki naukowego języka tureckiego, nabycie umiejętności czytania i rozumienia tekstów naukowych.

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Umiejętność rozumienia i tłumaczenia tekstów naukowych w języku tureckim.

 

4. Ćwiczenia metodologiczne (osmanistyka)

Treści kształcenia: Nauka języka osmańskiego – zasady gramatyczne, słownictwo, style pisma. Celem zajęć jest zdobycie umiejętności czytania i rozumienia różnego rodzaju tekstów w tym języku, powstałych w różnych okresach jego rozwoju (umiejętność przydatna w każdej ze specjalizacji – historycznej, literaturoznawczej, językoznawczej, religioznawczej).

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Umiejętność czytania, rozumienia i tłumaczenia źródłowych tekstów osmańskich z różnych epok.

 

5. Przedmiot specjalizacyjny

Treści kształcenia: Przedmiot do wyboru z oferty Zakładu (lub innych zakładów), zgodny z zainteresowaniami studenta i specjalizacją przygotowywanej przez niego pracy magisterskiej (np. zagadnienia historii i etnografii Turcji, zagadnienia społeczno-polityczne i gospodarcze współczesnej Turcji, zagadnienia literatury tureckiej, językoznawstwo ałtajskie itp.).

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Student poszerza swoją wiedzę o wybranym przedmiocie.

 

6. Seminarium magisterskie

Treści kształcenia: W pierwszym roku studiów na zajęciach dokonany zostaje wybór tematu pracy magisterskiej i student uzyskuje pomoc w wyborze materiałów źródłowych i pomocniczych. Przedstawienie ogólnych zasad konstruowania prac magisterskich z uwzględnieniem ich specyfiki, uzależnionej od tematyki. Nadzór nad zbieraniem materiału i jego opracowywaniem. Prezentacja przez studentów cząstkowych opracowań i dyskusja nad nimi.

W drugim roku studiów kontynuowane jest gromadzenie materiałów do pracy magisterskiej i wstępne ich opracowanie (sem. III), dyskusja nad kolejnymi wersjami pracy, poprzedzająca przyjęcie jej ostatecznego kształtu (sem IV).

Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: Umiejętność analizowania i opracowywania wybranych zagadnień dotyczących Turków i Turcji przy wykorzystaniu umiejętności językowych. Umiejętność i właściwe zastosowanie metodologii, terminologii i techniki pisania pracy magisterskiej.